Waarom knieën pijn doen: redenen, wat te doen

Kniepijn is een wijdverbreid symptoom dat problemen in het lichaam signaleert: het optreden van gewrichtsaandoeningen of eenvoudigweg verhoogde belasting van de benen.

Het is moeilijk om iemand te vinden die in een bepaalde periode van zijn leven nog nooit pijn in de knieën heeft gehad. Ongemak, klikken of pijn van verschillende intensiteit in de kniegewrichten komen om vele redenen voor bij zowel volwassenen als kinderen. Hoe ouder iemand wordt, hoe groter de kans op het ontwikkelen van verschillende ziekten, waarvan het eerste teken pijn in de knieën is. Dit komt door de leeftijdsgebonden kenmerken van het lichaam: een vertraging van metabolische processen, slijtage van het kraakbeenweefsel van de gewrichten en de toevoeging van andere problemen met het bewegingsapparaat, de bloedvaten en zenuwen.

Door de complexe anatomische structuur, meerdere structuren en aanzienlijke ervaren belastingen, en vaak ook overbelastingen, zijn de kniegewrichten zeer kwetsbaar. Schade aan elk element van de structuur, bijvoorbeeld de synoviale slijmbeurs, leidt tot een verminderde motorische functie van de knie en dienovereenkomstig tot pijn. Ligamenten en menisci worden als het meest kwetsbaar beschouwd; in 80-85% van de gevallen raken ze gewond.

Anatomische structuur van de knie

De knie bestaat uit het kniegewricht, het distale uiteinde van het dijbeen met twee condylussen en subcondylen, het scheenbeen, spieren, zenuwen, bloedvaten, ligamenten, patella (patella), gewrichtskapsels en menisci.

Het kniegewricht is een van de grote gewrichten van het lichaam. Het dijbeen benadert het van bovenaf. De gewrichtsoppervlakken van de laterale (buitenste) en mediale (binnenste) condylussen articuleren met de patella en het scheenbeen. Menisci, dit zijn bindweefselkraakbeen, dienen als schokdempers van het gewricht. Dankzij hen is er een rationele verdeling van het gewicht van een persoon op het scheenbeenplateau en wordt de stabiliteit van het gewricht vergroot. De gracilis, biceps, semimembranosus en andere spieren synchroniseren de kapsel-ligamenteuze structuren, waardoor motorische activiteit van het kniegewricht ontstaat.

De elementen van de knie zijn door vele ligamenten met elkaar verbonden. Er zijn twee kruisbanden in het gewricht: posterieur en anterieur. De oksels van het dijbeen zijn door middel van collaterale ligamenten verbonden met het kuitbeen en het scheenbeen. Het schuine popliteale ligament bevindt zich aan de achterkant van de slijmbeurs van het kniegewricht. Van een aantal gewrichtsholten wordt de belangrijkste geïsoleerd: de synoviale capsule, die niet communiceert met het gewricht. De bloedtoevoer naar de elementen van de knie wordt uitgevoerd via een netwerk van bloedvaten en de innervatie wordt uitgevoerd door zenuwvezels.

Oorzaken van kniepijn

Er zijn veel oorzaken van pijn in de kniegewrichten, die in verschillende groepen kunnen worden verdeeld.

Traumatische laesies van de knie-elementen:

1. Kneuzing van de knie. Als gevolg van een vasculaire breuk treedt lokale bloeding op in de zachte weefsels van het gewricht. Roodheid, zwelling en schade aan zenuwuiteinden leiden tot pijn en bewegingsproblemen.
2. Volledige of gedeeltelijke ligamentruptuur. Vaker wordt een gedeeltelijke schending van de integriteit van het interne collaterale ligament gediagnosticeerd, als gevolg van overmatige eversie van het scheenbeen.

Het externe ligament scheurt minder vaak dan het interne ligament. Dit ontstaat door een sterke binnenwaartse afwijking van het scheenbeen, bijvoorbeeld bij het draaien van het been. Het scheuren van de kruisbanden gaat onvermijdelijk gepaard met hemartrose.

Volledige breuk van beide ligamenten gaat vaak gepaard met schade aan het gewrichtskapsel en breuk van de interne meniscus. Een dergelijk letsel leidt tot overmatige mobiliteit van het kniegewricht, gepaard gaand met hevige pijn, waarvan de intensiteit afhangt van de mate van de scheur.

1. Hemarthrosis van het kniegewricht - bloeding in de gewrichtsholte. Het kan traumatisch of niet-traumatisch zijn. Traumatische hemartrose wordt waargenomen bij meniscusscheuren, volledige of onvolledige ligamentrupturen, intra-articulaire fracturen en kneuzingen in het kniegebied. De niet-traumatische optie is een van de symptomen van ziekten die worden gekenmerkt door verhoogde kwetsbaarheid van de wanden van bloedvaten of een schending van het bloedstollingssysteem. Deze omvatten hemofilie, scheurbuik en ernstige vormen van hemorragische diathese. Het bloed dat zich ophoopt in de gewrichtsholte comprimeert de weefsels, waardoor de bloedcirculatie daarin wordt verstoord. Een speciaal pigment - hemosiderine - heeft een negatieve invloed op ligamenten, hyalien kraakbeen en synoviale slijmbeurs, wat leidt tot verlies van hun elasticiteit. Het resultaat van schade aan de gewrichtsslijmbeurs is de zwelling van de villi en een verhoogde productie van gewrichtsvloeistof. Het resultaat van herhaalde bloedingen is degeneratie en vernietiging van het gewricht.
2. Meniscopathie van de knie – schending van de integriteit van de menisci van het kniegewricht. In de laterale vorm is de externe meniscus beschadigd, in de mediale vorm is de interne beschadigd. Dit is een van de meest voorkomende, maar moeilijk te diagnosticeren verwondingen aan het kniegewricht. Niet alleen atleten die intensief trainen, maar ook gewone mensen lopen risico op de ziekte. Een meniscusscheur kan ontstaan door een plotselinge ongebruikelijke beweging bij het draaien van het lichaam, het draaien van een been of een harde klap op de knie.
3. Patellaluxatie – pathologische verplaatsing van de patella. Trauma wordt gediagnosticeerd in niet meer dan 0,7% van de gevallen van het totale aantal dislocaties. Vaker komt externe dislocatie voor, minder vaak - intern, zeer zelden - verticaal of torsie. Bij onvolledige dislocatie bevindt de patella zich boven de laterale (buitenste) condylus, bij volledige dislocatie bevindt deze zich buiten de laterale condylus.
4. Gesloten of open fracturen van het kniegewricht, het bovenste deel van de beenbotten of het onderste deel van het dijbeen. Dergelijke verwondingen gaan vaak gepaard met schade aan de zachte weefsels van de knie, waardoor enorme bloedingen, overmatige mobiliteit in het kniegebied en de vervorming ervan ontstaan.

Ontstekings- en degeneratief-dystrofische ziekten van de gewrichtselementen van de knie:

1. Artritis – ontstekingslaesie van het kniegewricht. Een soortgelijk mechanisme voor de ontwikkeling van pathologie wordt waargenomen bij artrose, spondylitis ankylopoetica, reumatoïde artritis en jicht (met de afzetting van uraat in de gewrichten).
2. Artrose (gonartrose) met schade aan het kniegewricht van niet-inflammatoire aard, die alle structuren aantast en leidt tot ernstige degeneratieve veranderingen.
3. Bursitis met ontsteking van de synoviale slijmbeurzen leidt tot pijn tijdens flexie-extensiebewegingen in de knie.
4. Periartritis van de kniepezen – ontsteking van het pes anserine-kapsel, de kniepezen, evenals de spieren en ligamenten rondom het gewricht. In dit geval treedt de pijn vooral op tijdens het afdalen van de trap, vooral bij zware belasting, en is geconcentreerd op het binnenoppervlak van de knie.
5. Patellaire chondropathie – degeneratieve-necrotische veranderingen in het kraakbeen van het gewrichts- (achterste) oppervlak van de patella. De mate van vernietiging kan variëren: van gebieden met lichte verzachting tot scheuren en volledige slijtage.

6. Chondromatose – een ernstige chronische ziekte veroorzaakt door een dysplastisch proces met eilanddegeneratie van delen van het membraan van het gewrichtsmembraan tot kraakbeen – chondromen. Ossificatie van individuele kraakbeenlichamen is niet uitgesloten.
7. Baker's cyste – de vorming van een dichte elastische ronde tumorachtige formatie in de fossa poplitea, gelegen aan de andere kant van de patella. De cyste is duidelijk zichtbaar als de knie gestrekt is. Veroorzaakt ongemak en pijn in de popliteale regio. Wanneer het groot is, comprimeert het de bloedvaten en zenuwen, wat leidt tot verstoring van de innervatie en de bloedcirculatie.
8. De ziekte van Hof – een ziekte die gepaard gaat met schade en verdere degeneratie van vetweefsel rond het kniegewricht. Knijpen, zwelling en andere schade aan vetcellen - adipocyten - eindigen met hun vervanging door dicht vezelig weefsel. Als gevolg hiervan wordt de bufferfunctie van het ‘vetkussen’ verstoord en kan het vetweefsel zelf niet meer als schokdemper fungeren.
9. Osgood-Schlatter-ziekte – een pathologie die wordt gekenmerkt door necrose van het knolvormige deel van het scheenbeen. Gediagnosticeerd bij adolescenten van 10 tot 18 jaar oud die sporten. Er verschijnt een pijnlijke knobbel onder de patella, die, indien onbehandeld, leidt tot beperkte beweging van het been of volledige immobilisatie, evenals tot spierafbraak.

Ziekten waarbij bestraling van pijn in het kniegebied mogelijk is:

1. Coxartrose van het heupgewricht – chronische schade aan het heupgewricht, vergezeld van progressieve degeneratie en dystrofische veranderingen daarin. Vaak strekt de pijn zich uit langs de buitenkant van het dijbeen tot aan de knie of daaronder.
2. Heupzenuw neuropathie – niet-inflammatoire schade aan de zenuw als gevolg van compressie of spasme van bloedvaten. Deze zenuw reist naar de voeten, beginnend in de lumbale regio en loopt door het stuitje en het bekken. Een blokkade op een bepaald punt in de lengte leidt tot verminderde gevoeligheid of kloppende pijn.
3. fibromyalgie – extra-articulaire niet-inflammatoire schade aan zacht weefsel met een combinatie van symptomen in de vorm van artralgie, spierzwakte, depressie, enz.

Enkele systemische ziekten die tot kniepijn leiden:

1. Osteoporose – een chronisch progressieve ziekte van het skeletstelsel die de minerale samenstelling en dichtheid van botweefsel verandert. Het “uitlogen” van calcium uit de botten leidt tot hun kwetsbaarheid. Het proces gaat gepaard met pijnlijke of pijnlijke pijn in de ledematen.
2. Tuberculose van botten. Tuberculose van een botgebied leidt tot constante hevige pijn.
3. Osteomyelitis – een infectieuze en ontstekingsziekte die alle structurele elementen van botten aantast. Het resultaat van zowel specifieke, bijvoorbeeld tuberculeuze als niet-specifieke, vaker coccale, osteomyelitis is huidhyperemie, zwelling, lokale acute pijn in de botten en spieren, en koortsachtige temperatuur.
4. Enkele infectieziekten. Bij het syndroom van Reiter worden niet alleen het urogenitale kanaal en het slijmvlies van de ogen aangetast, maar ook de gewrichten. Een van de symptomen van de ziekte van Lyme is artralgie.

Soorten kniepijn

Afhankelijk van de etiologie kunnen de aard en intensiteit van de pijn variëren.

• Pijnlijk. Voor artritis, artrose.
• Scherp, sterk. Voor fracturen van knie-elementen, ligamentruptuur, acute bursitis, kneuzing van de knie, verergering van meniscopathie, vervormende artrose.
• Pulserend. Met geavanceerde vervormende artrose, meniscusletsel.
• Boren. Met osteomyelitis.
• Dom. Voor bursitis, chronische osteochondritis.
• Branden. Met compressie van de heupzenuw, tuberculeus proces in het bot.
• Schieten. Wanneer een zenuwstam bekneld raakt.
• Pijn tijdens het lopen. Voor Baker's cyste, bursitis, artritis, gonartrose, periartritis.
• Pijn in rust. Voor jicht, artritis.

Diagnose van pathologieën die kniepijn veroorzaken

Lichamelijk onderzoek:

• verzameling van medische geschiedenis en klachten;
• visuele inspectie met palpatie van de knie.

Laboratoriumonderzoek:

• biochemische en klinische bloedonderzoeken;
• serologische bloedtest;
• immunologische bloedtest;
• reumatologische tests;
• bacteriologische analyse van gewrichtsvloeistof.

Invasieve instrumentele methoden:

• artroscopie;
• punctie van het gewrichtskapsel;
• punctie botbiopsie.

Niet-invasieve instrumentele diagnostiek:

• radiografie van het kniegewricht;
• densitometrie;
• echografisch onderzoek van het gewricht;
• MRI of CT.

Behandeling voor kniepijn

Als de pijn in één of beide knieën van niet-traumatische aard is, dient u eerst contact op te nemen met een therapeut die u op basis van de klachten van de patiënt en de resultaten van een objectief onderzoek zal doorverwijzen naar een specialist: een orthopedist, reumatoloog, fleboloog of neuroloog. Voor elk knieblessure moet u een chirurg of orthopedisch traumatoloog raadplegen.

De behandeling is in elk geval anders en hangt af van de oorzaak van de pijn, dat wil zeggen van het type letsel of ziekte. Elke ziekte heeft zijn eigen behandelingsregime. Maar eerst moet de patiënt verschillende algemene regels volgen:

• de hoeveelheid lopen en staan gedurende de dag aanzienlijk verminderen;
• atleten moeten tijdelijk (tot herstel) stoppen met trainen, en gewone mensen moeten stoppen met rennen of springen;
• als de pijn heviger wordt, stop dan volledig met bewegen en breng een fixerend verband van een elastisch verband aan op de knie;
• draag een brace of verband om het kniegewricht te immobiliseren;
• in geval van letsel: breng koude aan op de plaats van het letsel.

Reumatoïde artritis, artritis psoriatica en systemische auto-immuunziekten vereisen een ernstige, complexe behandeling die gedurende vele maanden wordt uitgevoerd. Basistherapie bestaat uit immunosuppressiva, niet-steroïde anti-inflammatoire en hormonale geneesmiddelen, goudpreparaten, enz.

Pijnstillers en ontstekingsremmende medicijnen worden gebruikt om bursitis te behandelen. Als er een infectie wordt vastgesteld, volgt een antibioticakuur. Er wordt een therapeutische punctie van de slijmbeurs uitgevoerd om overtollig vocht uit de synoviale holte te verwijderen en/of een van de corticosteroïden toe te dienen. Chronische ontsteking van de slijmbeurs kan worden geëlimineerd door een operatie - chirurgische excisie van de synoviale slijmbeurs.

Voor het vervormen van artrose zijn intra-articulaire injecties van glucocorticosteroïden, langdurig gebruik van NSAID's en chondroprotectors effectief. Om de pijn te verlichten, worden plaatselijk kompressen met dimexide of bischofiet, zalven en gels met ontstekingsremmende werking voorgeschreven. Massage, fysiotherapie en therapeutische oefeningen helpen. Ernstige laesies van het kniegewricht vereisen chirurgische ingreep - gewrichtsvervanging.

De behandeling van osteoporose bestaat uit een kuur met bisfosfonaten, calcitonines, calciumsupplementen, vitamine D, enz.

De behandeling van een gescheurde meniscus kan conservatief of chirurgisch zijn. Conservatieve therapie bestaat uit het gebruik van pijnstillers, NSAID's, hyaluronzuur en chondroprotectors. Maar eerst wordt het gewricht verplaatst.

Soorten chirurgische ingrepen:

• meniscectomie;
• gedeeltelijke (onvolledige) meniscectomie;
• meniscustransplantatie;
• artroscopie;
• artroscopisch hechten van een meniscusscheur.

Bij een eventuele knieblessure na de behandeling is de revalidatieperiode van groot belang, deze dient plaats te vinden onder toezicht van een revalidatiearts of orthopedist. De arts zal een optimaal programma opstellen voor het herstellen van de gewrichtsfunctie. De belangrijkste methoden voor postoperatieve revalidatie zijn massage en therapeutische oefeningen. Oefeningen op speciale simulatoren zijn ook effectief, waardoor het kniegewricht geleidelijk wordt ontwikkeld.